Rosa begon als onze eigen oplossing. Een jaar later runt ze onze week.
Geen demo-account, geen pilot met voorbeelddata. Rosa is 372 dagen getest op één echt werkend leven: meerdere bedrijven, een privéleven, een inbox die nog nooit leeg is geweest, en een agenda die door anderen wordt gevuld. Het onze.
Dit is de eerlijke versie van dat jaar: de cijfers, drie momenten waarop Rosa iets opving dat we hadden laten lopen, en wat ze in dat jaar heeft geleerd.
We gingen de mail van twee bedrijven niet op de server van een startup zetten.
Elke AI-assistent die we in 2025 probeerden werkte hetzelfde: koppel je mailbox, en alles wordt naar hun cloud gekopieerd. Voor een bedrijf dat ISO 27001- en security-audits van klanten moet doorstaan is dat geen grijs gebied. Het is een nee.
Dus bouwden we Rosa andersom. Ze draait op een Mac mini op ons kantoor. Mail, agenda, geheugen en elk document dat ze heeft gelezen blijven op die machine. Het enige dat naar buiten gaat is de vraag aan het AI-model, en in die vraag is elke naam, elk adres, IBAN en bedrag al vervangen door een plaatshouder.
Bij een audit heeft de vraag "waar staat deze data" een antwoord van één woord: hier. Dat woog voor ons zwaarder dan welke functie ook, en het is de reden dat Rosa in deze vorm bestaat.
Het getal waar het ons echt om gaat is het laatste. Niet omdat die uren indrukwekkend zijn, maar omdat het de uren waren die we besteedden aan beslissen wat we moesten doen in plaats van het te doen.
Drie dingen die Rosa deed die ons tijd of geld bespaarden.
Er bewogen deze week drie dingen in je markt. Twee raken je direct, één is morgen een telefoontje waard.
Drieënvijftig zondagen, en geen daarvan was een nieuwsoverzicht.
Ze leest zo'n veertig items per week en gooit er bijna alles van weg. Wat overblijft wordt op één vraag gesorteerd: raakt dit een bedrijf waar we in zitten? Twee keer zaten we daardoor in een gesprek voordat de andere kant hetzelfde nieuws had gezien.
dit is een echte brief, met andere namen
Wat Rosa dit jaar heeft geleerd.
Rosa begon te gretig: alles leek urgent, en een briefing met twintig punten lees je op een gegeven moment niet meer. Elke keer dat we zeiden "die deed er niet toe" stelde ze bij. Vandaag bevat de briefing drie tot vijf punten, en elk daarvan heeft ons nodig. Druk en belangrijk zijn voor haar nu verschillende woorden.
Ze leerde ook wie er toe doet door naar ons te kijken in plaats van mail te tellen. Onze accountant schrijft korte, beleefde berichten en zat wekenlang in "ter informatie". Rosa weegt nu wie we het snelst antwoorden en bij wie we steeds terugkomen. Onze top-25 contacten zijn ook de hare, en ze houdt die lijst zelf bij.
En ze leerde toon. Vroege concepten waren opgewekt, hoe een overleg ook was gegaan. Nu leest ze het gesprek voordat ze schrijft: een stellige mail krijgt een stellig antwoord, een vriendelijke blijft vriendelijk. Toch drukken we op versturen. Niet omdat ze het fout doet, maar omdat dat de regel is waarop Rosa gebouwd is.
Omdat we ervan overtuigd zijn dat dit niet alleen ons probleem is. Elke ondernemer die we kennen heeft dezelfde drie: een inbox die nooit leeg raakt, een agenda die door anderen wordt gevuld, en toezeggingen die verdwijnen tussen Slack en mail. Rosa lost precies die drie voor ons op, elke dag, en we zien geen reden waarom ze dat niet voor jou zou doen.
Wat we van 150 mensen nodig hebben is simpel: gebruik haar op je eigen mailboxen, je eigen agenda, je eigen manier van werken, en vertel ons één keer per maand waar ze het nog fout doet. Zo wordt ze beter voor iedereen, en krijg jij een assistent die op jouw week is afgestemd in plaats van op de onze.